• Αρχαίο θέατρο Α΄ Λάρισας

•	Αρχαίο θέατρο Α΄ Λάρισας
Χτισμένο στη νότια πλευρά του λόφου φρούριο τον 3ου αιώνα π.Χ., όπου κατά την αρχαιότητα δέσποζε η οχυρωμένη ακρόπολη της πόλης, είναι ένα από τα σημαντικότερα και μεγαλύτερα θέατρα της περιόδου. Εκτός από την χρήση του για ανέβασμα θεατρικών παραστάσεων χρησιμοποιήθηκε και για τις συνελεύσεις του κοινού των Θεσσαλών. Κατά την ρωμαϊκή περίοδο μετατράπηκε σε αρένα, και έγινε μεταφορά των θεατρικών δρώμενων της πόλης στο Β΄ Αρχαίο θέατρο.

Πέμπτη, 9 Ιούλιος 2009

Τι 28, τι 30; Χίλιοι καλοί ...χωράμε!!

Είδα, Άκουσα, Διάβασα στον τοπικό Τύπο πως…
«Έτοιμη»... για το Σχολείο Ν. Σμύρνης, δηλώνει η Νομαρχία Λάρισας -σε συνεννόηση με το Δήμο Λάρισας- για το οικόπεδο αλλά…
Η πραγματικότητα λέει πως υπάρχει ένα τεράστιο πρόβλημα με τις σχολικές αίθουσες στην πόλη της Λάρισας. Τελευταίο παράδειγμα, οι μαθητές της τρίτης τάξης του 7ου Γυμνασίου• στην περιοχή οδού Βόλου, πίσω από την «ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ». Οι αρμόδιοι δε ξέρουν τι να τους κάνουν. Λίγο πριν τις απολυτήριες εξετάσεις τους, οι μαθητές ρωτήθηκαν για το λύκειο προτίμησης τους και η πλειονότητα δήλωσε το 2ο Γενικό Λύκειο Λάρισας. Προφανώς διότι τους εξυπηρετεί το δρομολόγιο του αστικού ΚΤΕΛ. Έλα όμως που το 2ο έχει υπερκορεστεί και δεν υπάρχουν άδειες σχολικές αίθουσες. Έτσι, οι αρμόδιοι σκέφτηκαν να τους κατανείμουν στο 9ο, 2ο, 5ο ακόμα και στη Χαραυγή. Εξ όσον γνωρίζω, ήδη το 9ο έχει κάνει προγραμματισμό με 2 τμήματα επιπλέον των αιθουσών τις οποίες διαθέτει (τα δύο αυτά τμήματα θα λειτουργούν πού;). Πού να δεχτεί και άλλους μαθητές. Κάτι ανάλογο συμβαίνει και με το 2ο. Αναγκάζονται τα σχολεία να χρησιμοποιούν τις αίθουσες εργαστηρίων Φυσικών Επιστημών αλλά και της Πληροφορικής ή και της Σχολικής Βιβλιοθήκης ως αίθουσες διδασκαλίας. Άρα παύουν οι εν λόγω αίθουσες να χρησιμοποιούνται όπως αρχικά σχεδιάστηκαν.

Οι αρμόδιοι …έχουν «λύσεις»• ο νομοθέτης προέβλεψε γι αυτούς. Η σχετική εγκύκλιος αναφέρει για τμήματα των 30 μαθητών, ενώ με την ανοχή των προϊσταμένων τα τμήματα …σταματούν στους 28. Άρα, επί δύο μαθητές κάθε τμήμα σε κάθε σχολείο, το πρόβλημα της κατανομής των μαθητών λύνεται. Εμ δεν είναι έτσι απλή αριθμητική, τι 28 τι 30; Ούτε είναι δίκαιο να θυμηθεί και να αναρωτηθεί κανείς, μα πώς λειτουργούσαν τότε με 50 ή και 60 μαθητές ανά αίθουσα. Τι θέλετε δλδ, η πρόοδος να μας οδηγεί σε βήματα προς τα πίσω; Ήδη, μια σχολική αίθουσα, ένα τμήμα με 28 μαθητές θεωρείται υπέρκορο. Ενώ, αν το ίδιο τμήμα λειτουργήσει με 26 μαθητές, αμέσως όλοι -μαθητές και διδάσκοντες- νοιώθουν να ανασαίνουν, νοιώθουν την αποφόρτιση, λειτουργούν καλύτερα.
Θα μου πείτε, τι λύσεις προτείνεις; Μία (ή δύο αν θέλετε). Για το συγκεκριμένο πρόβλημα (μαθητές τρίτης τάξης 7ου γυμνασίου) να κτιστεί ένα λύκειο στην περιοχή. Η εν λόγω περιοχή αναπτύσσεται οικοδομικά. Συγκεντρώνονται ή μετακινούνται σ’ αυτήν οικογένειες, είναι σχετικά απομακρυσμένη από τα -τρόπος του λέγειν- γειτονικά λύκεια άρα επιτακτική η ανάγκη για νέο κτίριο. Ήδη, στο Δημοτικό σχολείο που κτίστηκε και λειτουργεί εδώ και 5 περίπου χρόνια -πίσω από τις εγκαταστάσεις του ΟΤΕ, στην οδό Βόλου- ξεκίνησαν έργα προσθήκης σχολικών αιθουσών, οι οποίες ολοκληρώνονται. Τόσο ραγδαία είναι η οικιστική ανάπτυξη της εν λόγω περιοχής.
Γενικότερα το πρόβλημα της κατανομής των μαθητών σε σχολεία λύνεται με την αλλαγή ή ορθή οριοθέτηση των οδών ανά σχολείο. Ποια είναι η μέχρι τώρα συνήθης πρακτική των γονιών. Εγγράφουν το/α παιδιά τους σε γυμνάσιο της προτίμησής τους, άσχετα με την περιοχή στην οποίαν κατοικούν, οπότε …αυτοδίκαια το παιδί τους, αποφοιτώντας από το γυμνάσιο εγγράφεται στο διπλανό λύκειο. Αυτό συμβαίνει χρόνια τώρα με το 2ο γυμνάσιο-2ο λύκειο. Έτσι παρατηρείται συσσώρευση μαθητών σε ορισμένα σχολεία και …έλλειμμα σε άλλα. Σκεφτείτε πως πριν από 15 περίπου χρόνια, ο μαθητικός πληθυσμός του 2ου λυκείου ήταν τέτοιος που ανάγκασε τους αρμόδιους να δημιουργήσουν το 9ο λυκ. για να αποσυμφορηθεί το 2ο λυκ. Το 9ο δλδ, είναι …θυγατρικό του 2ου. Η ραγδαία ανάπτυξη της περιοχής αυτής -με την αντιπαροχή- κατέστησε και τα δύο λύκεια υδροκέφαλα.
Συμπέρασμα: υπάρχουν λύσεις που λύνουν οριστικά το πρόβλημα. Αυτές κοστίζουν. Οι αρμόδιοι ας τις κοιτάξουν για να τις υλοποιήσουν άμεσα. Με …μερεμέτια, με απλή αριθμητική, με «μεταφορές» μαθητών δεξιά-αριστερά ή ακόμα και με εγκατάσταση κοντέινερ (γιατί ακούστηκε και αυτή η πρόταση), το πρόβλημα δε λύνεται, αλλά παρατείνεται και μεταφέρεται για το μέλλον, διογκούμενο. Το μεγάλο ζητούμενο -κάτι που έχω γράψει άπειρες φορές- είναι η στάση των Συλλόγων καθηγητών, της ΕΛΜΕ αλλά κυρίως των Γονέων-Κηδεμόνων. Χωρίς αυτούς, οι αρμόδιοι φορείς δεν …κινούνται, δεν λύνουν. Απλά μπαλώνουν. Καλά για οράματα και προβλέψεις, αφήστε τα να πάνε! Βαθειά μεσάνυχτα.
Και κάτι άλλο, τώρα που μας προέκυψαν και τα ΣΔΙΤ, είμαι περίεργος πώς θα διαμορφωθεί το τοπίο.

Δευτέρα, 29 Ιούνιος 2009

Να πληρώνεις για την ταλαιπωρία που υφίστασαι

Χτες Κυριακή, 6.30 ξεκίνησα από Λάρισα για Θεσσαλονίκη. Ο ουρανός ήταν συννεφιασμένος, είχε πέσει και η σχετική βροχή, έφυγα λίγο πιο νωρίς για να φτάσω έγκαιρα. Στα διόδια Τεμπών υπήρξε σχετική ουρά, δε θάλεγα καθυστέρηση, αλλά όσο προχωρούσα στην κοιλάδα, η καθυστέρηση μεγάλωνε, προς …σημειωτόν. Λυπήθηκα όσους έφευγαν από Στόμιο προς Λάρισα, διότι τους είχαν …κατασκηνώσει κυριολεκτικά (ξέρετε δα, κάτω από τη γέφυρα σε πάροδο…). Όσο προχωρούσαμε, το σημειωτόν κατέληγε σε ακινησία, πάντα σε μια λωρίδα κυκλοφορίας. Τελικά, η ουρά και η ακινητοποίηση των αυτοκινήτων έφτασε μέχρι τις στροφές στο κάστρο του Πλαταμώνα. Ήταν απίστευτο. Διάβαζα, Άκουγα για μποτιλιάρισμα και για 2ωρο ταξίδι από Πλαταμώνα προς Λάρισα αλλά ποτέ δεν είχα δει το μέγεθος της ταλαιπωρίας. Φανταστείτε κάποιον να οδηγεί αμέριμνος στην ΠΑΘΕ από Κατερίνη προς τα διόδια Λεπτοκαρυάς, η οικογένεια στο αυτοκίνητο να ακούει τραγούδια ή να τραγουδά ευτυχισμένη γιατί …επεράσαμε όμορφα, όμορφα, όμορφα… και όταν φτάνει στις στροφές στο Ν. Παντελεήμονα, εκεί να μπλοκάρεται. Εκεί ο εκνευρισμός, εκεί η μουρμούρα «…και σου τα ‘λεγα να φύγουμε πιο νωρίς αλλά εσύ πού να μ’ ακούσεις…» και τα παρόμοια.
Δυο απορίες μου γεννιούνται. Γιατί άραγε, κατασκευάσανε πρώτα τα εύκολα τμήματα της ΠΑΘΕ και τώρα ξεκινήσαμε τα δύσκολα; Γιατί άραγε θα πρέπει κανείς να πληρώνει –τουλάχιστον αυτές τις μέρες- διόδια για την ταλαιπωρία που υφίσταται αντί να διεκδικήσει αποζημίωση; Αν είναι να ταλαιπωρηθώ, αφήστε με να επιλέξω το πότε και το πώς. Όχι να σας πληρώνω κι από πάνω;
Φυσικά τα ερωτήματα είναι ρητορικά. Κατασκευάζουν τα εύκολα τμήματα για να επιδείξουν έργο στους ψηφοφόρους! Εισπράττουν διόδια για ανύπαρκτους δρόμους για να τα κονομήσουν! Τρίτο τι; Γι αυτό κι εγώ αποφάσισα, ποτέ πια διέλευση από τα Τέμπη το σαββατοκύριακο. Έξοδος στις παραλίες Αγιόκαμπου, Βελίκας, Σωτηρίτσας, Ρακοποτάμου που και καλύτερη θάλασσα έχει, και λιγότερο κόσμο και λιγότερο μποτιλιάρισμα. Αν κατασκευάζανε και το δρόμο ακόμη καλύτερα, θα ήταν ιδανικές αποδράσεις.

ΥΓ. δε φαντάζομαι να λάβετε τη δημοσίευση αυτή στα σοβαρά και ν’ αρχίσετε όλοι να έρχεστε προς Αγιόκαμπο γιατί καήκαμε. Θα μεταφερθεί το πρόβλημα από δω και ποιος μας σώζει τότε!

Παρασκευή, 12 Ιούνιος 2009

Απόντες από τις γιορτές Πηνειού


'Aκουσα, Είδα, Διάβασα στον τοπικό Τύπο και ...Σχολίασα:

"Με την παρουσίαση του προγράμματος του «Φεστιβάλ Πηνειού» στα Μ.Μ.Ε. ξεκινούν τυπικά αύριο το μεσημέρι στις 12 οι προφεστιβαλικές εκδηλώσεις για να σημειωθεί η επίσημη έναρξη το βράδυ με ροκ συναυλία.
Στο Φεστιβάλ συμμετέχουν 63 τοπικοί φορείς, ενώ για δεύτερη συνεχή χρονιά μια άλλη διοργάνωση παράλληλα χωρικά και χρονικά με το Φεστιβάλ θα εξελίσσεται στην απέναντι όχθη του Πηνειού
...".

Οκ. Θα είμαστε όλοι εκεί, θα είναι όλοι εκεί. Θα λείπουν όμως τα δέντρα του Πηνειού. Δε βαριέσαι, αυτά δε ψηφίζουν!

Πέμπτη, 11 Ιούνιος 2009

Μια φορά κι έναν καιρό ...ήταν μια πλατεία σκιερή και δροσερή, στο κέντρο της πόλης

Τούτες εδώ τις μέρες της μεγάλης ζέστης, χρειάστηκε να κατέβω στο κέντρο 2-3 φορές. Η ζέστη ανυπόφορη και με τη βοήθεια των κλιματιστικών (γιατί θα πρέπει να γνωρίζετε πως όση δροσιά προκαλεί ένα κλιματιστικό στο χώρο που λειτουργεί, ανάλογη αύξηση της θερμοκρασίας δημιουργεί στον έξω περιβάλλοντα χώρο), η ατμόσφαιρα αποπνικτική και από τα καυσαέρια των αυτοκινήτων. Ευτυχώς υπάρχει μια ανάσα δροσιάς στο κέντρο της πόλης. Μια πλατεία σκιερή και δροσερή, αφού το τσιμέντο είναι λιγοστό, το σιντριβάνι στο κέντρο προκαλεί σχετική δροσιά και τα πολλά δέντρα δημιουργούν απίθανη σκιά. Ναι, αλήθεια λέω. Αναφέρομαι στην πλατεία Λαού ή Νέας Αγοράς ή τη νεοσύστατη πλατεία Μπλάνα. Φυσικά, αναφέρομαι ....προ 2ετίας ή 3ετίας. Γιατί σήμερα ….ζέει.


Νάσαι καλά Δήμαρχε και Δημοτική Συμβούλιο της πλειοψηφίας.

Σάββατο, 23 Μάϊος 2009

Ενδεικτικά αλλά ...δηκτικά: Νο 5

Καλημέρα σας, καλημέρα σε όλους. Καιρό είχα να εμφανιστώ δημοσίως και το κάνω σήμερα. Ο λόγος της …αποχής; Η βαρεμάρα. Ο λόγος της επανεμφάνισης; Κάποιες μικρά σχόλια και επισημάνσεις τις οποίες ήθελα να αναφέρω.

Παρατήρηση πρώτη: Όμορφη, αυτή την εποχή η βόλτα στο Κηποθέατρο, απολαυστικός ο καφές ή το τσιπουράκι, ή το ουζάκι και στη καφετέρια στο Μίνι Γκολφ, αλλά και στην αντίστοιχη δίπλα στο θέατρο. Αλλά… Ο θόρυβος της πόλης δε μ’ αφήνει να απολαύσω αυτές τις μικρές απολαύσεις. Πιο συγκεκριμένα, ο θόρυβος των οχημάτων επί της Κοζάνης. Υπάρχει λύση; Ναι, φτηνή και …πράσινη. Να φυτευτούν περιμετρικά –παράλληλα της λεωφόρου Κοζάνης- θάμνοι οι οποίοι θα λειτουργούν ως ηχοφράκτες. Κάποτε, αν θυμάμαι καλά, είχε γίνει μια προσπάθεια. Κατανοώ τον σκεπτικισμό των δημοτικών αρχόντων, «αν φυτέψουμε τους θάμνους τότε θα χαθεί η οπτική επαφή των διερχομένων με το άλσος και τότε ποιος θα θαυμάζει τα έργα μας…», τα οποία ομολογώ πως είναι αξιοθαύμαστα. Η Υπηρεσία Πρασίνου στη Λάρισα κάνει μικρά θαύματα! Προτιμότερη όμως η …ηχητική απομόνωση των παρεπιδημούντων εις το άλσος.

Παρατήρηση δεύτερη: Εκείνοι οι μεταλλικοί πάσσαλοι στην πεζογέφυρα στο ποτάμι, απορίες εγέννησεν εις τους φίλους (και όχι «φίλους») του ποταμού. Η απορία λύθηκε με την τοποθέτηση λαμπών στην κατάληξη των πασσάλων, προς φωτισμό …ποιών; Του διαστήματος; Αυτός ή αυτή (η υπηρεία) που ανέλαβε το έργο της κατασκευής της πεζογέφυρας, δεν έχει ποτέ ακούσει για το φαινόμενο της φωτορύπανσης στις πόλεις, δεν έχει διαβάσει πρόσφατα πως και η Λάρισα κατατάσσεται μέσα στις πόλεις της Ελλάδας με τα μεγαλύτερα ποσοστά φωτορύπανσης; Το έχω γράψει αρκετές φορές, πως ένα «καπέλο» πάνω από τα δημοτικά φώτα, περιορίζει το φαινόμενο, φωτίζει αυτό που θέλουμε να φωτιστεί και άρα είναι οικονομικότερο. Είναι ένα θέμα -αυτό της φωτορύπανση και της κάθε …ρύπανσης γενικότερα- που το γνωρίζουν ακόμη και τα παιδιά του δημοτικού. Μόνο οι …μεγάλοι δείχνουμε να το αγνοούμε.
Παρατήρηση τρίτη, φαρμακερή (αλλά και τελευταία): έχω μάθει από τα μικράτα μου πως ο καλύτερος φίλος του ανθρώπου είναι το βιβλίο. Κάποιοι μου είπαν και για το σκύλο αλλά επιτρέψτε μου να διαφωνήσω. Βλέπω πως τα κακομεταχειρίζονται (ακόμη και οι κυνηγοί, οι οποίοι τα φυλακίζουν μέσα σε στενά κλουβάκια κουβαλώντας τα για το …θεάρεστον έργο τους). Τώρα έμαθα και ποιος είναι ο χειρότερος εχθρός του βιβλίου• είναι η δημοτική αρχή Λάρισας και ο πρωθυπουργός της χώρας, δευτερεύοντος. Γιατί; Ματαίωσαν την προγραμματισμένη εκδήλωση-γιορτή του βιβλίου στη Λάρισα, για χάριν του πρωθυπουργού. Και δε θέλω ούτε γκρίνιες αλλ’ ούτε …ουουου!